Systeemtherapie

lisette-verbunt-1Systeemtherapie

Relatietherapie en gezinstherapie zijn twee specifieke vormen van psychotherapie. Tegenwoordig worden relatie- en gezinstherapie aangeduid met de term systeemtherapie en heet de therapeut systeemtherapeut.

Kenmerkend voor deze vormen van therapie is dat partners of gezinsleden meestal samen in therapie zijn. Maar ook individuele therapie is mogelijk. In de therapie staan de problemen van een of meerdere betrokkenen centraal.

Een systeemtherapeut focust op de manier waarop je met elkaar omgaat en communiceert, maar ook op de mogelijke invloed van omgevingsfactoren als school, werk, buurt, religie en cultuur. Vaak is ook sprake van patronen die zich door de generaties heen kunnen herhalen. Samen met je wordt onderzocht waar je klachten of problemen mee te maken hebben en wie bij de therapie kan worden betrokken om bij te dragen aan veranderingen. Niet het zoeken naar oorzaken staat daarbij centraal, maar het zoeken naar mogelijkheden.

Het doel van de therapie is het versterken van de onderlinge relaties en het samen zoeken naar oplossingen. In de gesprekken kan de nadruk liggen op het veranderen van de omgang met elkaar (interactiepatronen) of op het veranderen van de manier waarop tegen het probleem wordt aangekeken (betekenisgeving). Een systeemtherapeut staat niet alleen stil bij problemen, maar heeft ook oog voor de veerkracht van een systeem en stimuleert je bij het zoeken naar eigen oplossingen. Bronnen van steun in de omgeving worden actief gezocht en benut.